Zabura 19

¹ Sammai suna shelar ɗaukakar Allah; sararin sama suna furta aikin hannuwansa.

² Kowace rana tana yin jawabi; kowane dare yana nuna sani.

³ Ba magana, ba kalmar da aka hurta, ba wani amon da aka ji daga gare su.

⁴ Duk da haka muryarsu tana kaiwa ga dukan duniya, kalmominsu zuwa iyakokin duniya. A sammai Allah ya kafa tenti domin rana,

⁵ wanda yake kamar ango mai fitowa daga rumfarsa, kamar gwani ɗan wasan da yake farin ciki yă yi tsere.

⁶ Takan taso daga ƙarshen sammai ta kewaye zuwa wancan; babu abin da yake ɓuya wa zafinta.

⁷ Dokar Ubangiji cikakkiya ce, takan wartsakar da rai. Farillan Ubangiji abin dogara ne, suna mai da hikima da sauƙi.

⁸ Ƙa’idodin Ubangiji daidai ne, suna ba da farin ciki ga zuciya. Umarnan Ubangiji haske ne suna ba da haske ga idanu.

⁹ Tsoron Ubangiji yakan kawo tsabtar zuciya, zai kasance har abada. Farillan Ubangiji tabbatattu ne, kuma gaba ɗaya masu adalci ne.

¹⁰ Sun fi zinariya daraja, fiye da zalla zinariya nesa; sun fi zuma zaƙi fiye da zuma daga kaki.

¹¹ Ta wurinsu ana gargaɗe bawanka; a kiyaye su akwai lada mai girma.

¹² Wane ne zai iya rabe kurakuransa? Ya gafarta ɓoyayyun laifofinsa.

¹³ Ka kiyaye bawanka daga zunubin ganganci; kada ka bari su yi mulki a kaina. Ta haka zan zama marar laifi; marar laifi na babban tawaye.

¹⁴ Bari kalmomin bakina da tunanin zuciyata su zama abin gamsuwa a gabanka, Ya Ubangiji, Dutsena da Mai fansata.