σεισμός, σεισμοῦ, ὁ (σείω), a shaking, a commotions: ἐν τῇ θαλάσσῃ, a tempest, Mat_8:24; as often in Greek writings from (Herodotus 4, 28), Sophocles, Aristophanes down, pre-eminently an earthquake: Mat_24:7; Mat_27:54; Mat_28:2; Mar_13:8; Luk_21:11; Act_16:26; Rev_6:12; Rev_8:5; Rev_11:13; Rev_11:19; Rev_16:15; the Sept. for ψΗςΗωΡ.

σεισμός seismos 14x pr. a shaking, agitation, concussion; an earthquake, Mat_24:7 ; Mat_27:54 ; a tempest, Mat_8:24 earthquake; storm.

σεισμός , -οῦ , ὁ ( < σείω ), [in LXX chiefly for H7494 ;] a shaking, commotion, as a tempest at sea: Mat_8:24 ; esp . an earthquake: Mat_24:7 ; Mat_27:54 ; Mat_28:2 , Mar_13:8 , Luk_21:11 , Act_16:26 , Rev_6:12 ; Rev_8:5 ; Rev_11:13 ; Rev_11:19 ; Rev_16:18 .†

σεισμός [page 571] earthquake ( Mat_24:7 , al .) : cf. Syll 744 (= .3 1116) .5 (ii/A.D.) τῶν μναμείων τῶν πεσόντων ἐν τῶι σεισμῶι , and P Leid W xiv. 34 (ii/iii A.D.) (= II. p. 149) ὃ ἐὰν εἰπῶ τέλειον , ἔσται σισμός ( terrae motus, Ed.). The word is used metaphorically in Preisigke 5675 .13 (B.C. 184 3) τ [οὺ ]ς̣ δὲ διαφορᾶς ἢ σεισμοῦ χάριν καταπέ [μπετε ] πρὸς ἡμᾶς παρ̣α̣χ̣ρῆμα , and P Par 15 .67 (B.C. 120) ὁμολογουμένως δ᾽ ἐπὶ συκοφαντείᾳ καὶ σεισμῷ ἐπαγειοχό [τος . . .] ἔγκλημα : cf. σεῖσμα in P Tebt I. 41 .22 ( c . B.C. 119) εἰσπραχθέντος τὰ σείσματα , being made to refund his extortions (Edd.). See also s.v . διασείω .

σεισμός σεισμός, οῦ, ὁ, [Etym: σείω] "a shaking, shock", γῆς, χθονὸς ς. "an earthquake", Eur. ; absol., Hdt. , attic generally, "a shock, agitation, commotion", Plat. , NTest.

σεισμός, -οῦ, ὁ (σείω), [in LXX chiefly for רַעַשׁ ;] a shaking, commotion, as a tempest at sea: Mat.8:24; esp. an earthquake: Mat.24:7 27:54 28:2, Mrk.13:8, Luk.21:11, Act.16:26, Rev.6:12 8:5 11:13, 19 16:18.† (AS)