Quick Definition
the ear
Strong's Definition
the ear (physically or mentally)
Derivation: apparently a primary word;
KJV Usage: ear
Thayer's Greek Lexicon
οὖς, genitive ὠτός, plural ὦτα, dative ὦσιν, τό (cf. Latinauris,ausculto, audio, etc.; akin to ἀΐω, αἰσθάνομαι; cf. Curtius, § 619; Vanicek, p. 67); from Homer down; Hebrew ΰΙζΖο; the ear;
1. properly: Mat_13:16; Mar_7:33; Luk_22:50; 1Co_2:9; 1Co_12:16; ὦτα τίνος εἰς δέησιν, to hear supplication, 1Pe_3:12; ἡ γραφή πληροῦται ἐν τοῖς ὠσί τίνος, while present and hearing, Luk_4:21 (Bar_1:3 f); those unwilling to hear a thing are said συνέχειν (which see 2 a.) τά ὦτα, to stop their ears, Act_7:57; ἠκούσθη τί εἰς τά ὦτα τίνος, something was heard by, came to the knowledge of (A. V. came to the ears of) one, Act_11:22; likewise ἐισέρχεσθαι, Jas_5:4; γίνεσθαι, to come unto the ears of one, Luk_1:44; ἀκούειν εἰς τό οὖς, to hear (A. V. in the ear i. e.) in familiar converse, privately, Mat_10:27 (εἰς οὖς often so in classical Greek; cf. Passow (Liddell and Scott), under the word, 1); also πρός τό οὖς λαλεῖν, Luk_12:3.
2. metaphorically equivalent to: the faculty of perceiving with the mind, the faculty of understanding and knowing: Mat_13:16; ὁ ἔχων (or εἰ τίς ἔχει) ὦτα (or οὖς, in Rev.) (sometimes (especially in Mark and Luke) with ἀκούειν added; cf. Buttmann, § 140, 3) ἀκουέτω, whoever has the faculty of attending and understanding, let him use it, Mat_11:15; Mat_13:9; Mat_13:43; Mar_4:9; Mar_4:23; Mar_7:16 (T WH omit; Tr brackets the verse); Luk_8:8; Luk_14:35 (34); Rev_2:7; Rev_2:11; Rev_2:17; Rev_2:29; Rev_3:6; Rev_3:13; Rev_3:22; Rev_13:9; τοῖς ὠσί βαρέως ἀκούειν, to be slow to understand or obey (A. V. their ears are dull of hearing), Mat_13:15; Act_28:27 (from Isa_6:10); ὦτα ἔχοντες οὐκ ἀκούετε, Mar_8:18; ὦτα τοῦ μή ἀκούειν, (ears that they should not hear; cf. Buttmann, 267 (230)), Rom_11:8; θέσθε τούς λόγους τούτους εἰς τά ὦτα (A. V. let these words sink into your ears i. e.) take them into your memory and hold them there, Luk_9:44; ἀπερίτμητος τοῖς ὦσιν (see ἀπερίτμητος), Act_7:51.
Mounce Concise Greek Dictionary
οὖς ous 36x
the ear, Mat_10:27 ; Mar_7:33 ; Luk_22:50 ; Act_7:57 ear.
Abbott-Smith Greek Lexicon
οὖς ,
gen ., ὠτός , τό ,
[in LXX chiefly for H241 ;]
the ear: Mat_13:16 , Mar_7:33 , Luk_22:50 , 1Co_2:9 ; 1Co_12:16 , 1Pe_3:12 ; ἐν τ . ὠσί , Luk_4:21 ; εἰς τ . ὦτα ἀκούεσθαι , Act_7:57 ; γίνεσθαι , Luk_1:44 ; εἰσέρχεσθαι , Jas_5:4 ; εἰς τ . οὖς ἀκούειν , Mat_10:27 ; πρὸς τ . οὖς λαλεῖν , Luk_12:3 ; τὰ ὦ . συνέχειν ( MM , xviii), Act_7:57 . Metaph ., of understanding, perceiving, knowing: Mat_13:16 ; ὁ ἔχων (εἴ τις ἔχει ) οὖς ἀκουσάτω , Rev_2:7 ; Rev_2:11 ; Rev_2:17 ; Rev_2:29 ; Rev_3:6 ; Rev_3:13 ; Rev_13:9 ; ὁ ἔχων (ὃς ἔχει , εἴ τις ἔχει ) ὦτα (ἀκούειν ) ἀκουέτω , Mat_11:15 ; Mat_13:9 ; Mat_13:43 , Mar_4:9 ; Mar_4:23 ; Mar_7:16 ( R , mg .), Luk_8:8 ; Luk_14:35 ; τοῖς ὠ . βαρέως ἀκούειν , Mat_13:15 Act_28:27 ( LXX ); ὦ . ἔχοντες οὐκ ἀκούειν , Mar_8:18 ; ὦ . τοῦ μὴ ἀκούειν , Rom_11:8 ; θέσθε εἰς τὰ ὦ ., Luk_9:44 ; ἀπερίτμητος τοῖς ὠ ., Act_7:51 .†
Moulton & Milligan — Vocabulary of the Greek NT
οὖς [page 467]
P Oxy II. 237 vi. 22 (A.D. 186) ὧτα παρέχω ἄνοα αὐτῷ , I turned a deaf ear to him (Edd.) : cf. Act_7:57 συνέσχον τὰ ὦτα αὐτῶν . In a magic spell for procuring the public appearance of a deity P Lond 121 .329 (iii/A.D.) (= I. p. 95) ἄνοιξόν μου τὰ ὦτα ἵνα μοι χρηματίσῃς περὶ ὧν σε ἀξιῶ ἵνα ἀποκριθῇ μοι . See further s.v. ὠτίον .
Liddell-Scott — Intermediate Greek Lexicon
οὖς "auris, the ear", Hom. ; ὀρθὰ ἱστάναι τὰ ὦτα, of horses, Hdt. ; βοᾷ ἐν ὠσὶ κέλαδος rings "in the ear", Aesch. ; φθόγγος βάλλει δι᾽ ὤτων Soph. ; δι᾽ ὤτων ἦν λόγος, i. e. heard generally, Eur. ; εἰς οὖς into "the ear", secretly, id=Eur. ; so, εἰς ὦτα φέρειν Soph. :—metaph. of spies, Xen. ; —τὰ ὦτα ἐπὶ τῶν ὤμων ἔχοντες, of persons who slink away ashamed (hanging their ears like dogs), Plat. :—athletes are described as having their ears bruised and swollen, τεθλαγμένος οὔατα πυγμαῖς Theocr. "the ear or handle", of pitchers, cups, etc., οὔατα δ᾽ αὐτοῦ τέσσαρ᾽ ἔσαν Il.
STEPBible — Tyndale Abridged Greek Lexicon
οὖς genitive, ὠτός, τό,
[in LXX chiefly for אֹזֶן ;]
the ear: Mat.13:16, Mrk.7:33, Luk.22:50, 1Co.2:9 12:16, 1Pe.3:12; ἐν τ. ὠσί, Luk.4:21; εἰς τ. ὦτα ἀκούεσθαι, Act.7:57; γίνεσθαι, Luk.1:44; εἰσέρχεσθαι, Jas.5:4; εἰς τ. οὖς ἀκούειν, Mat.10:27; πρὸς τ. οὖς λαλεῖν, Luk.12:3; τὰ ὦ. συνέχειν (MM, xviii), Act.7:57. Metaphorical, of understanding, perceiving, knowing: Mat.13:16; ὁ ἔχων (εἴ τις ἔχει) οὖς ἀκουσάτω, Rev.2:7, 11 2:17, 29 3:6, 13 13:9; ὁ ἔχων (ὃς ἔχει, εἴ τις ἔχει) ὦτα (ἀκούειν) ἀκουέτω, Mat.11:15 13:9, 43, Mrk.4:9, 23 7:16 (R, mg.), Luk.8:8 14:35; τοῖς ὠ. βαρέως ἀκούειν, Mat.13:15 Act.28:27" (LXX) ; ὦ. ἔχοντες οὐκ ἀκούειν, Mrk.8:18; ὦ. τοῦ μὴ ἀκούειν, Rom.11:8; θέσθε εἰς τὰ ὦ., Luk.9:44; ἀπερίτμητος τοῖς ὠ., Act.7:51.†
(AS)
