0097 Brn 12
Brn 12:1 Ομοιως παλιν περι του σταυρου οριζει εν αλλω προφητη λεγοντι: Και ποτε ταυτα συντελεσθησεται; λεγει κυριος: Οταν ξυλον κλιθη και αναστη, και οταν εκ ξυλου αιμα σταξη. Εχεις παλιν περι του σταυρου και του σταυρουσθαι μελλοντος .
Brn 12:2 Λεγει δε παλιν τω Μωυση, πολεμουμενου του Ισραηλ υπο των αλλοφυλων, και ινα υπομνηση αυτους πολεμουμενους, οτι δια τας αμαρτιας αυτων παρεδοθησαν εις θανατον: λεγει εις την καρδιαν Μωυσεως το πνευμα, ινα ποιηση τυπον σταυρου και του μελλοντος πασχειν, οτι εαν μη, φησιν, ελπισωσιν επ’ αυτω, εις τον αιωνα πολεμηθησονται. Τι θησιν ουν Μωυσης εν εφ’ εν οπλον εν μεσω της πυγμης, και σταθεις υψηλοτερος παντων εξετεινεν τας χειρας, και ουτως παλιν ενικα ο Ισραηλ. Ειτα, οποταν καθειλεν, παλιν εθανατουντο.
Brn 12:3 Προς τι; ινα γνωσιν οτι ου δυνανται σωθηναι εαν μη επ’ αυτω ελπισωσιν.
Brn 12:4 Και παλιν εν ετερω προφητη λεγει: Ολην την ημεραν διεπετασα τας χειρας μου προς λαον απειθουντα και αντι λεγοντα οδω δικαια μου.
Brn 12:5 Παλιν Μωυσης ποιει τυπον του Ιησου, οτι δει αυτον παθειν, και αυτος ζωοποιησει, ον δοξουσιν απολωλεκεναι εν σημειω, πιπτοντος του Ισραηλ. Εποιησεν γαρ κυριος παντα οφιν δακνειν αυτους, και απεθνησκον επειδη η παραβασις δια του οφεως εν Ευα εγενετο, ινα ελεγξη αυτους, οτι δια την παραβασιν αυτων εις θλιψιν θανατου παραδοθησονται.
Brn 12:6 Περας γε τοι αυτος Μωυσης εντειλαμενος: Ουκ εσται υμιν ουτε χωνευτον ουτε γλυπτον εις θεον υμιν, αυτος ποιει, ινα τυπον του Ιησου δειξη. Ποιει ουν Μωυσης χαλκουν οφιν και τιθησιν ενδοξως και κηρυγματι καλει τον λαον.
Brn 12:7 Ελθοντες ουν επι το αυτο εδεοντο Μωυσεως, ινα περι αυτων ανενεγκη δεησιν περι της ιασεως αυτων. Ειπεν δε Μωυσης προς αυτους: Οταν, φησιν, δηχθη τις υμων, ελθετω επι τον οφιν τον επι του ξυλου επικειμενον και ελπισατω πιστευσας, οτι αυτος ων νεκρος δυναται ζωοποιησαι, και παραχρημα σωθησεται, και ουτως εποιουν. Εχεις παλιν και εν τουτοις την δοξαν του Ιησου, οτι εν αυτω παντα και εις αυτον.
Brn 12:8 Τι λεγει παλιν Μωυσης Ιησου, υιω Ναυη, επιθεις αυτω τουτο το ονομα, οντι προφητη, ινα μονον ακουση πας ο λαος, οτι παντα ο πατηρ φανεροι περι του υιου Ιησου;
Brn 12:9 Λεγει ουν Μωυσης Ιησου, υιω Ναυη, επιθεις αυτω τουτο το ονομα, οποτε επεμψεν αυτον κατασκοπον της γης: Λαβε βιβλιον εις τας χειρας σου και γραψον, α λεγει κυριος, οτι εκκοψει εκ ριζων παντα τον οικον του Αμαληκ ο υιος του θεου επ’ εσχατων των ημερων. Ιδε παλιν Ιησους, ουχι υιος ανθρωπου, αλλα υιος του θεου, τυπω δε εν σαρκι φανερωθεις .
Brn 12:10 Επει ουν μελλουσιν λεγειν οτι ο Χριστος υιος εστιν Δαυιδ, αυτος προφητευει Δαυιδ, φοβουμενος και συνιων την πλανην των αμαρτωλων: Ειπεν κυριος τω κυριω μου: Καθου εκ δεξιων μου, εως αν θω τους εχθρους σου υποποδιον των ποδων σου.
Brn 12:11 Και παλιν λεγει ουτως Ησαιας: Ειπεν κυριος τω Χριστω μου κυριω, ου εκρατησα της δεξιας αυτου, επακουσαι εμπροσθεν αυτου εθνη, και ισχυν βασιλεων διαρρηξω. Ιδε, πως Δαυιδ λεγει αυτον κυριον, και υιον ου λεγει.