0071 2Cl 6

2Cl 6:1 Λεγει δε ο κυριος: Ουδεις οικετης δυναται δυσι κυριοις δουλευειν. εαν ημεις θελωμεν και θεω δουλευειν και μαμωνα, ασυμφορον ημιν εστιν.

2Cl 6:2 τι γαρ το οφελος, εαν τις τον κοσμον ολον κερδηση, την δε ψυχην ζημιωθη;

2Cl 6:3 εστιν δε ουτος ο αιων και ο μελλων δυο εχθροι.

2Cl 6:4 ουτος λεγει μοιχειαν και φθοραν και φιλαργυριαν και απατην, εκεινος δε τουτοις αποτασσεται.

2Cl 6:5 ου δυναμεθα ουν των δυο φιλοι ειναι: δει δε ημας τουτω αποταξαμενους εκεινω χρασθαι.

2Cl 6:6 οιομεθα, οτι βελτιον εστιν τα ενθαδε μισησαι, οτι μικρα και ολιγοχρονια και φθαρτα, εκεινα δε αγαπησαι, τα αγαθα τα αφθαρτα.

2Cl 6:7 ποιουντες γαρ το θελημα του Χριστου ευρησομεν αναπαυσιν: ει δε μηγε, ουδεν ημας ρυσεται εκ της αιωνιου κιλασεως, εαν παρακουσωμεν των εντολων αυτου.

2Cl 6:8 λεγει δε και η γραφη εν τω Ιεζεκιηλ, οτι εαν αναστη Νωε και Ιωβ και Δανιηλ, ου ρυσονται τα τεκνα αυτων εν τη αιχμαλωσια.

2Cl 6:9 ει δε και οι τοιουτοι δικαιοι ου δυνανται ταις εαυτων δικαιοσυναις ρυσασθαι τα τεκνα αυτων, ημεις, εαν μη τηρησωμεν το βαπτισμα αγνον και αμιαντον, ποια πεποιθησει εισελευσομεθα εις το βασιλειον του θεου; η τις ημων παρακλητος εσται, εαν μη ευρεθωμεν εργα εχοντες οσια και δικαια;