0034 1Cl 34

1Cl 34:1 Ο αγαθος εργατης μετα παρρησιας λαμβανει τον αρτον του εργου αυτου, ο νωθρος και παρειμενος ουκ αντοφθαλμει τω εργοπαρεκτη αυτου.

1Cl 34:2 δεον ουν εστιν προθυμους ημας ειναι εις αγαθοποιιαν: εξ αυτου γαρ εστιν τα παντα.

1Cl 34:3 προλεγει γαρ ημιν: Ιδου ο κυριος, και ο μισθος αυτου προ προσωπου αυτου, αποδουναι εκαστω κατα το εργον αυτου.

1Cl 34:4 προτρεπεται ουν ημας πιστευοντας εξ ολης της καρδιας επ’ αυτω, μη αργους μηδε παρειμενους ειναι επι παν εργον αγαθον.

1Cl 34:5 το καυχημα ημων και η παρρησια εστω εν αυτω: υποτασσωμεθα τω θεληματι αυτου: κατανοησωμεν το παν πληθος των αγγελων αυτου, πως τω θεληματι αυτου λειτουργουσιν παρεστωτες .

1Cl 34:6 λεγει γαρ η γραφη: Μυριαι μυριαδες παρειστηκεισαν αυτω, και χιλιαι χιλιαδες ελειτουργουν αυτω, και εκεκραγον, Αγιος, αγιος, αγιος κυριος σαβαωθ, πληρης πασα η κτισις της δοξης αυτου.

1Cl 34:7 και ημεις, ουν, εν ομονοια επι το αυτο συναχθεντες τη συνειδησει, ως εξ ενος στοματος βοησωμεν προς αυτον εκτενως εις το μετοχους ημας γενεσθαι των μεγαλων και ενδοξων επαγγελιων αυτου.

1Cl 34:8 λεγει γαρ: Οφθαλμος ουκ ειδεν, και ους ουκ ηκουσεν, και επι καρδιαν ανθρωπου ουκ ανεβη, οσα ητοιμασεν κυριος τοις υπομενουσιν αυτον.