0016 1Cl 16
1Cl 16:1 Ταπεινοφρονουντων γαρ εστιν ο Χριστος, ουκ επαιρομενων επι το ποιμνιον αυτου.
1Cl 16:2 το σκηπτρον της μεγαλωσυνης του θεου, ο κυριος Ιησους Χριστος, ουκ ηλθεν εν κομπω αλαζονειας ουδε υπερηφανιας, καιπερ δυναμενος, αλλα ταπεινοφρονων, καθως το πνευμα το αγιον περι αυτου ελαλησεν: φησιν γαρ:
1Cl 16:3 Κυριε, τις επιστευσεν τη ακοη ημων; και ο βραχιων κυριου τινι απεκαλυφθη; ανηγγειλαμεν εναντιον αυτου, ως παιδιον, ως ριζα εν γη διψωση: ουκ εστιν αυτω ειδος ουδε δοξα, και ειδομεν αυτον, και ουκ ειχεν ειδος ουδε καλλος, αλλα το ειδος αυτου ατιμον, εκλειπον παρα το ειδος των ανθρωπων: ανθρωπος εν πληγη ων και πονω και ειδως φερειν μαλακιαν, οτι απεστραπται το προσωπον αυτου, ητιμασθη και ουκ ελογισθη:
1Cl 16:4 ουτος τας αμαρτιας ημων φερει και περι ημων οδυναται, και ημεις ελογισαμεθα αυτον ειναι εν πονω και εν πληγη και εν κακωσει:
1Cl 16:5 αυτος δε ετραυματισθη δια τας αμαρτιας ημων και μεμαλακισται δια τας ανομιας ημων. παιδεια ειρηνης ημων επ’ αυτον: τω μωλωπι αυτου ημεις ιαθημεν.
1Cl 16:6 παντες ως προβατα επλανηθημεν, ανθρωπος τη οδω αυτου επλανηθη:
1Cl 16:7 και κυριος παρεδωκεν αυτον υπερ των αμαρτιων ημων, και αυτος δια το κεκακωσθαι ουκ ανοιγει το στομα. ως προβατον επι σφαγην ηχθη, και ως αμνος εναντιον του κειραντος αφωνος, ουτως ουκ ανοιγει το στομα αυτου. εν τη ταπεινωσει η κρισις αυτου ηρθη.
1Cl 16:8 την γενεαν αυτου τις διηγησεται; οτι αιρεται απο της γης η ζωη αυτου.
1Cl 16:9 απο των ανομιων του λαου μου ηκει εις θανατον.
1Cl 16:10 και δωσω τους πονηρους αντι της ταφης αυτου και τους πλουσιους αντι του θανατου αυτου: οτι ανομιαν ουκ εποιησεν, ουδε ευρεθη δολος εν τω στοματι αυτου. και κυριος βουλεται καθαρισαι αυτον της πληγης .
1Cl 16:11 εαν δωτε περι αμαρτιας, η ψυχη υμων οψεται σπερμα μακροβιον.
1Cl 16:12 και κυριος βουλεται αφελειν απο του πονου της ψυχης αυτου, δειξαι αυτω φως και πλασαι τη συνεσει, δικαιωσαι δικαιον ευ δουλευοντα πολλοις . και τας αμαρτιας αυτων αυτος ανοισει.
1Cl 16:13 δια τουτο αυτος κληρονομησει πολλους και των ισχυρων μεριει σκυλα: ανθ’ ων παρεδοθη εις θανατον η ψυχη αυτου, και εν τοις ανομοις ελογισθη.
1Cl 16:14 και αυτος αμαρτιας πολλων ανηνεγκεν και δια τας αμαρτιας αυτων παρεδοθη.
1Cl 16:15 και παλιν αυτος φησιν: Εγω δε ειμι σκωληξ και ουκ ανθρωπος, ονειδος ανθρωπων και εξουθενημα λαου.
1Cl 16:16 παντες ου θεωρουντες με εξεμυκτηρισαν με, ελαλησαν εν χειλεσιν, εκινησαν κεφαλην: Ηλπισεν επι κυριον, ρυσασθω αυτον, σωσατω αυτον, οτι θελει αυτον.
1Cl 16:17 ορατε, ανδρες αγαπητοι, τις ο υπογραμμος ο δεδομενος ημιν: ει γαρ ο κυριος ουτως εταπεινοφρονησεν, τι ποιησωμεν ημεις οι υπο τον ζυγον της χαριτος αυτου δι’ αυτου ελθοντεσ;