0013 1Cl 13

1Cl 13:1 Ταπεινοφρονησωμεν ουν, αδελφοι, αποθεμενοι πασαν αλαζονειαν και τυφος και αφροσυνην και οργας, και ποιησωμεν το γεγραμμενον, λεγει γαρ το πνευμα το αγιον: Μη καυχασθω ο σοφος εν τη σοφια αυτου μηδε ο ισχυρος εν τη ισχυι αυτου μηδε ο πλουσιος εν τω πλουτω αυτου, αλλ’ η ο καυχωμενος εν κυριω καυχασθω, του εκζητειν αυτον και ποιειν κριμα και δικαιοσυνην: μαλιστα μεμνημενοι των λογων του κυριου Ιησου, ους ελαλησεν διδασκων επιεικειαν και μακροθυμιαν.

1Cl 13:2 ουτως γαρ ειπεν: Ελεατε, ινα ελεηθητε: αφιετε, ινα αφεθη υμιν: ως ποιειτε, ουτω ποιηθησεται υμιν: ως διδοτε, ουτως δοθησεται υμιν: ως κρινετε, ουτως κριθησεσθε: ως χρηστευεσθε, ουτως χρηστευθησεται υμιν: ω μετρω μετρειτε, εν αυτω μετρηθησεται υμιν.

1Cl 13:3 ταυτη τη εντολη και τοις παραγγελμασιν τουτοις στηριξωμεν εαυτους εις το πορευεσθαι υπηκοους οντας τοις αγιοπρεπεσι λογοις αυτου, ταπεινοφρονουντες: φησιν γαρ ο αγιος λογος:

1Cl 13:4 Επι τινα επιβλεψω, αλλ’ η επι τον πραυν και ησυχιον και τρεμοντα μου τα λογια.