Аюп 41

¹ Мана, «уни бойсундуримән» дегән һәр қандақ үмүт беһудиликтур; Һәтта уни бир көрүпла, үмүтсизлинип йәргә қарап қалиду әмәсму?

² Униң җениға тегишкә петиналайдиған һеч ким йоқтур; Ундақта Мениң алдимда турмақчи болған кимдур?

³ Асман астидики һәммә нәрсә Мениң турса, Мениң алдимға ким келип «маңа тегишлигини бәргинә» дәп баққан екән, Мән униңға қайтурушқа тегишликму?

⁴ Левиатанниң әзалири, Униң зор күчи, Униң түзүлүшиниң гөзәллиги тоғрилиқ, Мән сүкүт қилип туралмаймән.

⁵ Ким униң савутлуқ тонини салдуруветәлисун? Ким униң қош еңиги ичигә киривалалисун?

⁶ Ким униң йүз дәрвазилирини ачалалисун? Униң чишлири әтрапида вәһимә ятиду.

⁷ Қасирақлириниң сәплири униң пәхридур, Улар бир-биригә чиң чаплаштурулғанки,

⁸ Бир-биригә шамал кирмәс йеқин туриду.

⁹ Уларниң һәр бири өз һәмраһлириға чаплашқандур; Бир-биригә зич йепиштурулған, һеч айрилмастур.

¹⁰ Униң чүшкүрүшлиридин нур чақнайду, Униң көзлири сәһәрдики қапақтәктур.

¹¹ Униң ағзидин отлар чиқип туриду; От учқунлири сәкрәп чиқиду.

¹² Қомуш гүлханға қойған қайнаватқан қазандин чиққан һордәк, Униң бурун төшүгидин түтүн чиқип туриду;

¹³ Униң нәпәси көмүрләрни туташтуриду, Униң ағзидин бир ялқун чиқиду.

¹⁴ Бойнида зор күч ятиду, Вәһимә униң алдида сәкришип ойнайду.

¹⁵ Униң әтлири қат-қат бирләштүрүлүп чиң туриду; Үстидики қасирақлири йепиштурулуп, мидирлимай туриду.

¹⁶ Униң жүриги бәәйни таштәк мустәһкәм туриду, Һәтта түгмәнниң асти тешидәк мәзмут туриду.

¹⁷ У орнидин қозғалса, палванларму қорқуп қалиду; Униң толғинип шавқунлишидин алақзадә болуп кетиду.

¹⁸ Бириси қилични униңға тәккүзсиму, һеч үнүми йоқ; Нәйзә, атарнәйзә вә яки чаңгақ болсиму бәрибир үнүмсиздур.

¹⁹ У төмүрни самандәк, Мисни пор яғачтәк чағлайду.

²⁰ Оқя болса уни қорқитип қачқузалмайду; Салға ташлири униң алдида пахалға айлиниду.

²¹ Тоқмақларму пахалдәк һеч немә һесапланмайду; У нәйзә-шәшбәрниң тәңлинишигә қарап күлүп қойиду.

²² Униң асти қисми болса өткүр сапал парчилиридур; У лай үстигә чоң тирна билән татилиғандәк из қалдуриду.

²³ У деңиз-океанларни қазандәк қайнитиветиду; У деңизни қазандики мәлһәмдәк варақшитиду;

²⁴ У маңса маңған йоли пақирайду; Адәм бужғунларни көрүп чоңқур деңизни аппақ чачлиқ бовай дәп ойлап қалиду.

²⁵ Йәр йүзидә униң тәңдиши йоқтур, У һеч қорқмас яритилған.

²⁶ У бүйүкләрниң һәр қандиқиға җүръәт билән нәзәр селип, қорқмайду; У барлиқ мәғрур һайванларниң падишасидур».