مزامیر 129

1 از ایام جوانی‌ام دشمنانم بر من ظلم بسیار کردند. اسرائیل بگوید: 2 «از ایام جوانی‌ام دشمنانم بر من ظلم بسیار کردند، اما نتوانستند مرا از پای درآورند. 3 ضربات شلّاق آنان پشت مرا به شکل زمینی شیار شده درآورد، 4 اما خداوند مرا از اسارت آنان آزاد ساخت.» 5 سرنگون شوند تمام کسانی که از اسرائیل نفرت دارند! 6 همچون علفی باشند که بر پشت بامها می‌روید، که پیش از آنکه آن را بچینند، می‌خشکد 7 و کسی آن را جمع نمی‌کند و به شکل بافه نمی‌بندد. 8 رهگذران آنان را برکت ندهند و نگویند: «برکت خداوند بر شما باد!» و یا «ما شما را به نام خداوند برکت می‌دهیم.»