PSALMORUM 57

1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem. 2 [Si vere utique justitiam loquimini, recta judicate, filii hominum. 3 Etenim in corde iniquitates operamini; in terra injustitias manus vestræ concinnant. 4 Alienati sunt peccatores a vulva; erraverunt ab utero: locuti sunt falsa. 5 Furor illis secundum similitudinem serpentis, sicut aspidis surdæ et obturantis aures suas, 6 quæ non exaudiet vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter. 7 Deus conteret dentes eorum in ore ipsorum; molas leonum confringet Dominus. 8 Ad nihilum devenient tamquam aqua decurrens; intendit arcum suum donec infirmentur. 9 Sicut cera quæ fluit auferentur; supercecidit ignis, et non viderunt solem. 10 Priusquam intelligerent spinæ vestræ rhamnum, sicut viventes sic in ira absorbet eos. 11 Lætabitur justus cum viderit vindictam; manus suas lavabit in sanguine peccatoris. 12 Et dicet homo: Si utique est fructus justo, utique est Deus judicans eos in terra.]