PSALMORUM 11

1 In finem, pro octava. Psalmus David. 2 [Salvum me fac, Domine, quoniam defecit sanctus, quoniam diminutæ sunt veritates a filiis hominum. 3 Vana locuti sunt unusquisque ad proximum suum; labia dolosa, in corde et corde locuti sunt. 4 Disperdat Dominus universa labia dolosa, et linguam magniloquam. 5 Qui dixerunt: Linguam nostram magnificabimus; labia nostra a nobis sunt. Quis noster dominus est? 6 Propter miseriam inopum, et gemitum pauperum, nunc exsurgam, dicit Dominus. Ponam in salutari; fiducialiter agam in eo. 7 Eloquia Domini, eloquia casta; argentum igne examinatum, probatum terræ, purgatum septuplum. 8 Tu, Domine, servabis nos, et custodies nos a generatione hac in æternum. 9 In circuitu impii ambulant: secundum altitudinem tuam multiplicasti filios hominum.]