Mga Salmo 111

1 Dayega ang Ginoo! Pasalamatan ko ang Ginoo sa tibuok kong kasing-kasing diha sa panagtigom sa mga matarong. 2 Gamhanan ang mga buhat sa Ginoo; ginapamalandongan kini sa tanan nga nalipay niini. 3 Gamhanan ug halangdon ang mga buhat sa Dios, ug ang iyang pagkamatarong nagpadayon sa walay kataposan. 4 Gipahinumdom niya kita sa iyang katingalahang mga buhat. Maluloy-on siya ug adunay kahangawa. 5 Gihatagan niya ug pagkaon ang nagtahod kaniya, ug ginahinumdoman niya kanunay ang iyang kasabotan. 6 Gipakita niya sa iyang katawhan kon unsa kagamhanan ang iyang mga binuhatan pinaagi sa paghatag kanila sa mga yuta nga gipanag-iyahan sa ubang mga nasod. 7 Matinumanon ug matarong siya sa tanan niyang ginahimo, ug kasaligan ang tanan niyang mga sugo. 8 Kining iyang mga sugo magpadayon sa walay kataposan, ug gihimo niya kini uban sa pagkamatinumanon ug pagkamatarong. 9 Giluwas niya ang iyang katawhan, ug nagmando siya nga tumanon ang iyang kasabotan hangtod sa kahangtoran. Balaan siya ug talahuron! 10 Ang pagtahod sa Ginoo mao ang sinugdanan sa pag-angkon ug kaalam. Ang tanang nagtuman sa iyang mga sugo adunay hustong panabot. Dalaygon siya sa walay kataposan!