Oseas 6

1 Nag-ingnanay ang mga Israelinhon, “Dali, mamalik na kita sa Ginoo. Siya ang nagkunis-kunis kanato apan siya usab ang moayo kanato. Siya ang nagsamad kanato apan siya usab ang mobendahi sa atong samad. 2 Daw sama kita sa patay nga buhion niya dayon. Human sa mubo nga panahon, bangonon kita niya, ug magkinabuhi kita diha sa iyang presensya. 3 Tinguhaon nato ang pag-ila sa Ginoo. Moabot siya sama kasiguro sa pagsidlak sa adlaw. Ug moabot siya sama sa ulan nga naghatag ug tubig sa kalibotan." 4 Apan miingon ang Ginoo, “Mga katawhan sa Israel ug Juda, unsay buhaton ko kaninyo? Ang inyong paghigugma kanako sama sa gabon o yamog sa kabuntagon nga dali ra mahanaw. 5 Busa gipahimangnoan ko kamo pinaagi sa akong mga propeta nga malaglag kamo ug mangamatay. Ipadayag ko ang akong paghukom kaninyo sama kahayag sa adlaw. 6 Kay dili ang inyong mga halad ang akong gusto kondili ang inyong gugma . Mas gusto ko pa nga ilhon ninyo ako kaysa maghalad kamo ug mga halad nga sinunog. 7 Sama kang Adan, gipakawalay-bili ninyo ang akong kasabotan kaninyo. Nagluib kamo kanako diha sa inyong dapit. 8 Ang siyudad sa Gilead gipuy-an sa mga tawong daotan ug mga kriminal. 9 Ang inyong mga pari sama sa pundok sa mga tulisan nga mangatang ug biktimahon. Mopatay sila diha sa dalan paingon sa Sekem , ug naghimo sa uban pang daotang mga binuhatan. 10 Mga taga-Israel, makalilisang ang nakita ko kaninyo; nagsimba kamo sa mga dios-dios, busa nahimo kamong mahugaw . 11 “Ug bisan kamong mga taga-Juda, gitakda na nga silotan. Gusto ko unta nga ibalik ang maayong kahimtang sa akong katawhan.